www.waterput.nl

waterkelder kopie

Waterput met gemetselde opdek-rand

De waterkelder in de tuin van Markermeerlogies, stamt uit 1750. In 2015 is deze voorzien van een gemetselde opdekrand. September 2013 is men begonnen met de restauratie van de kolenloods die onderdeel uitmaakte van het stoomgemaal “Grootslag II” aan de Zuiderdijk te Bovenkarspel. Dit stoomgemaal uit 1906, werd gebouwd ter vervanging van diverse windmolens. De eerste molen stond er rond 1550. Tijdens recentelijk graafwerk kwamen er fundament-resten aan het licht. In eerste instantie werd aangenomen dat het hier resten van de oude molen betrof. Nadat de eigenaar, de amateur-archeoloog van Oud StedeBroec had ingeschakeld werd al snel duidelijk dat het hier niet om fundatieresten ging, maar om een waterkelder. Besloten werd om de dicht gestorte waterkelder leeg te halen en verder te inspecteren op vondsten en bouwtechnische informatie. Na onderzoek bleek dat de kelder rond 1960 pas dicht gegooid moet zijn. Aan de hand van informatie over de stenen en plavuizen moet de kelder gebouwd zijn ergens tussen 1750 en 1850. Het betreft hier een fors formaat waterkelder van ruim 1 bij 3 meter, met een hoogte van 174cm. De kelder is fantastisch betegeld met gele en groene plavuizen op de vloer en opgemetseld met diagonaal gemetselde boerengeeltjes, die nog in perfecte conditie zijn. Waterkelders in deze conditie en formaat zijn zeldzaam te noemen.  

                                                                                                         

   

 

 

 

 

 

Het hulpgemaal: Grootslag II te Broekerhaven.

Op 1 juni 1972 kwam er officieel een einde aan het tijdperk dat er, behalve in Andijk, ook in Broekerhaven zorg werd gedragen voor de waterhuishouding in de polder het Grootslag. Reeds vóór 1616 stonden er tot dat doel 4 molens iets ten zuidwesten van de Broekerhaven. In dat jaar werd de 5e molen bijgeplaatst. Op de plaats van het huidige stoomgemaal lag een een plas, “de oude kolk”genaamd. Door deze sluiskolk werd het water uit de poldersloten met behulp van de windmolens in de voormalige Zuiderzee, thans Markermeer/IJsselmeer, geloosd

In 1906 besloot het polderbestuur de molens van Broekerhaven te vervangen door een stoomgemaal “het Zuidergemaal”. Het gemaal werd gebouwd op de plaats van “de oude kolk” De zuider-molens te Broekerhaven dienden te worden ontmanteld en gesloopt. Het houtwerk van de gesloopte molens werd gebruikt bij de bouw van de loods van het nieuwe gemaal. De schoorsteen werd gebouwd op 40 palen en de pijp bevatte 2 vuurgangen, terwijl het trekgat was voorzien van een ijzeren luik. Na het gereedkomen der bouwwerkzaamheden werd op 2 december 1907 een aanvang gemaakt met het proefmalen te Broekerhaven.

De Stoom-ketel 

De ketel van het gemaal diende om de 4 jaar aan een grondig onderzoek te worden onderworpen. De vorming van haarscheurjes in de ketelwand en andere oneffenheden waren uit den boze. Wanneer er namelijk een calamiteit plaats zou vinden op het moment dat de ketel, die een beveiliging tot 10 atmosfeer had, vol onder vuur stond dan zouden de gevolgen voor de Broekerhaven niet te overzien zijn. Voor de stoomketel werd zoet leidingwater gebruikt. Het IJsselmeerwater (voor de inpoldering) was zout en brak en ook het polderwater was evenmin geschikt voor de ketel van de stoommachine.

Daarom werden er, onder de bebouwing van het gemaal en in de grond achter de kolenloods, kelders aangelegd, waarin zich een grote voorraad water bevond welke als reserve achter de hand gehouden werd.
Als er hevige regenval en daaruit voortvloeiende wateroverlast werd verwacht, dan diende men het gemaal al 24 uur voordat het op volle kracht zijn werk zou kunnen doen in gang te zetten. Daartoe was een hoeveelheid van 10 ton briketten als brandstof nodig. Deze werden opgeslagen in de kolenloods, het huidige “Markermeerlogies”.

Afval uit de polder

Machinist Meiderd Deen, woonachtig in de machinistenwoning naast het gemaal, haalde per jaar ruim 300 ton vuil bij zijn gemaal uit het water. Vooral hout was een hardnekkige vijand.
In de bloemkooltijd dreven vanuit een groot gedeelte van de polder en vanuit de veiling de “Tuinbouw” bloemkolen en vooral dekbladen ervan richting gemaal en vormden daar een groen tapijt op het water.
Wanneer na een winter met ijs weer werd begonnen met het voluit bemalen, dan vormden zich voor de kroosbrug grote bergen zeepschuim, welke onstonden doordat de door de door de huishoudens in de sloten geloosde zeepresten zich onder het ijs in de sloten hadden opgehoopt. Deze schuimbergen bedekten ook de kroosbrug die daardoor spiegelglad werd en het was derhalve behoorlijk opletten en uitkijken hoe men liep.

Na de afronding van de ruilverkaveling in de polder "Het Grootslag" (rond 1978),
verloor het gemaal te Broekerhaven zijn functie en werd het gebouw overbodig.
Per 1 juni werd het gemaal Grootslag II buiten gebruik gesteld. Hierna kwam het in particuliere handen

 

De historie van Rijksmonument "Markermeerlogies"

 De voormalige kolenloods, waarin zich nu, na restauratie,  het gastenverblijf  bevindt, maakte deel uit van het gemaalcomplex “Het Grootslag II ”, een stoomgemaal dat de functie van de oude molengang van vijf molens in 1907 overnam.

Deze loods is gebouwd op de resten van de eerste molen die werd gebouwd rond 1580. Het hout van de oude molens werd gebruikt voor de bouw van deze loods, staat vermeld in een van de jaarboeken van de Historische Vereniging Oud Stede Broec.

De loods had een tweeledige functie: in de ene helft werd een reparatiewerkplaats ingericht voor het onderhoud van de schuitjes van het waterschap. Dat gebeurde in het oostelijk deel van de kolenloods of op de schuitenhelling die buiten nog is te zien. De tweede helft van de loods deed dienst als plaats voor de kolenopslag van het gemaal.
In 1975 werd het gemaal overbodig en werd het gebouw verkocht aan particulieren.
In de grote hal van het gastenverblijf, is nog duidelijk de geschiedenis zichtbaar en voelbaar doordat de houten balken, gebruikt voor de constructie, stammen uit een ver verleden, nog voór het jaar 1700. Er is zelfs sprake van dat het hout (met honderd jaarringen) stamt uit 1480.  In het gehele gebouw geven deze houten spanten een serene sfeer en maken ze de geschiedenis duidelijk voelbaar.  Aan de buitenzijde spreekt vooral de oorspronkelijke vorm, geheel uit hout opgetrokken, van het gebouw voor zich. Ook hier is het oude hout zoveel mogelijk hergebruikt.
De stenen, die voorheen binnen op de vloer lagen, zijn op diverse plaatsen hergebruikt en in ere hersteld.

 

 

Minimum: 2 nachten

Contact: 

Gerard 

 

Klik hier voor de kalender